Żegluga

Twoje życie – jak okręt
Wszędzie, gdzie Ty płynie
O po cichym morzu,
To w ciemnej głębinie.

W tym rejsie każdy
Spotka różne dziwy
I się nie zdarzyło,
By wyszedł ktoś żywy.

Czy Cię spotka burza
Co pozrywa żagle,
Czy góra lodowa
Co uderzy nagle.

To znów sztorm zabójczy
Runie niespodzianie,
Łamie maszty, reje
Nie wiesz co się stanie.

Lub gdy wiatr ucichnie,
Brakuje jedzenia
I woda się kończy,
Gdy masz już złudzenia,

Że czas Twój się skończy
I śmierć Ci się jawi
Krzyknij raz: Pomocy!”
Wtedy On się zjawi.

Sternik, co Twój okręt
Dobrze pokieruje,
Do portu sprowadzi,
Pewnie zacumuje.

Żagle Twe pozszywa,
Maszty Ci naprawi,
Skarżyć się nie będzie,
Że dłoń jego krwawi.

On wszystkie te trudy
Podejmie z weselem,
Zawsze Ci pomoże,
Bo jest przyjacielem.

Ocena: 5.083
Liczba komentarzy: 7    
Data dodania: 02.01.2009r.

mr.Radek 23 01 2009 (17:49:24)

Wiersz bardzo ładny i z przesłaniem (choć sam nie wiem do końca, czy chodzi tu o przyjaciela czy o Boga. Sądząc z dedykacji - o tego drugiego, ale mi się najpierw skojarzyło z Bogiem. Z resztą - whatewer). Nie widze jednak w nim nic cudownego, po prostu bardzo ładny wiersz i piąteczka za niego.

Zapomniana-światu 08 01 2009 (23:05:41)

I ja również zgadzam się z innymi... daje 6...

Naute 05 01 2009 (23:15:44)

Chylę czoła, to jest najlepszy wiersz jaki tu przeczytałem, teamtyka, wykonanie, koncept, po prostu absolutnie miaźdzy, świetne. Przeczytawszy o łamiących się rejach byłem przekonany, że wiersz zasługuje na tytuł, zakończnie również mnie nie zawiodło. 6!

pawelek7 04 01 2009 (14:02:01)

6 - Po prostu,piękne.

misiek91 03 01 2009 (17:42:24)

Dziękuję serdecznie

Ines. 03 01 2009 (15:29:16)

Świetny wiersz...W pełni zgodzę się z Ginger. 6.

Imbir 03 01 2009 (08:30:11)

Pewnie będzie to moja indywidualna ocena, ale stawiam 6. Nie mam zarzutów do niczego, idealna konstrukcja, cudowne rymy, a i powalająca puenta.