Wyjść z trumny 2

Użytkownik ocenił pracę na 6
Nie miałam okazji przeczytać pierwszego wiersza z cyklu, aczkolwiek myślę, że mogę ocenić ten wiersz jako samodzielny twór. Przede wszystkim widać wyraźny wpływ filozofii na podmiot liryczny - poezja bierze górę nad filozofią, niejako ilustruje teorie i idee, odnajdując nową inspirację właśnie w osobie samego podmiotu. Poprzez takie zestawienie autor obrazuje nam, że poezja jest po trochu nad filozofią - wyprzedza bowiem czas i natchnienia. Ciekawym zabiegiem jest również dosłowna konfrontacja osoby podmiotu z przymiotami każdego wiersza - strofy, wersy, metafory, porównania - to wszystko wpływa na odtworzenie podmiotu, przybranie go w iście poetyckie szaty. Kojarzy mi się to niejako z wierszami Janusza Pasierba, szczególnie bliski temu jest wiersz "Słowo", przynajmniej ja odnajduję w nich jakieś powiązanie. Końcówka pracy nadaje lekko mrocznego klimatu, powiązanie zła z dobrem, piekła z niebem, a czasem nawet z samą ziemią, jako stanem pośrednim - gdzie tylko tu, podmiot może się wyrazić i przekazać siebie przy pomocy słów. Praca głęboka, i bardzo dojrzała, godna uwagi. Zaryzykuję z 6, ale głównie z subiektywnych odczuć.