Wklęsła kawa

... a gdzie gazeta, brak gazety - no taka sobie - zimna kawa ;)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Poznałam panny wiersz po tytule. Po pierwsze. I dwa pierwsze wersy były takie typowe dla ciebie, ale potem... Dech zapierało w piersiach przy następnych wersach, aż na końcu wręcz zapomniałam o tym, że powinnam oddychać. Metafory pomysłowe, a jednocześnie na tyle oryginalne, że zaskakują. Podoba mi się ta niebywała harmonia, którą jeśli miałabym określić, zapewne musiałabym stworzyć niejeden neologizm. Jedyne, co mi przeszkadza to zamyślony w drugiej zwrotce dwa razy, no ale taka to głupota przy tym wierszu, jeśli chodzi o całokształt.. Sześć, no, już się nie będę tak rozpisywała. ;)

Użytkownik ocenił pracę na 6
niesamowite.

Użytkownik ocenił pracę na 6
Szczerze mówiąc, po dwóch pierwszych wersach myślałam że zastosujesz rymy - rytm byłby bardziej wyczuwalny. Niemniej jednak zgadzam się z poprzednikiem i wystawiam sześć.

I znów nie poznaję Twojego wiersza, albo odnoszę takie wrażenie, albo po raz wtóry twój styl ewoluował i teraz jest na poziomie bardzo wysokim. Co mogę powiedzieć o wierszu? Świetnie opisałaś całą sytuację, każde słowo odpowiednio dobrane, wyważone, ogół tekstu z nutą refleksji, zadumy nad tym, co stworzyłaś w wierszu i pozwoliłaś na wyobrażenie czytelnikowi. Jestem mile zaskoczony. Utwór w większości podzielony na tetrastychy a tu się na zakończenie wkradł dystych, który niby odbiega nieznacznie od całości, a jednak świetnie z resztą współgra, sprawia, że trzeba przeanalizować od początku, co dobrze świadczy o autorze. Wiersz niby skierowany do konkretnego adresata, ale w taki sposób, że wiersz skierowany jest do każdego czytelnika, co jest również bardzo udanym zabiegiem stylistycznym. w wierszu jest kilka peryfraz, ładnie wkomponowujących się w całość, ale w przeciwieństwie do utworów barokowych twórców nie zaburzają one harmonii wiersza, jego ładu i pozornego klasycyzmu. Genialna kompozycja tekstu, genialna treść i genialne przesłanie. Brawo.