Wiatr we włosach

Użytkownik ocenił pracę na 5
Ostatnia strofa jest niezwykła, romantyczna i smutna, podmiot w swym oczekiwaniu nie okazuje naiwności, a raczej strzępki nadziei, które jednak w ostatecznym bilansie nie przynoszą ukojenia jego duszy. Pozostałe, a może raczej pierwsze cztery strofy są opisem przyrody poplątanej (dosłownie) z uczuciami, czuje się to zwłaszcza w dwóch pierwszych strofach. Mi najbardziej do gustu przypadła trzecia, jest w niej coś z dzieciństwa, poza tym to "słońce zbyt krótko przegląda twarze" zapowiada koniec, ale jednocześnie nowe, nie wiem, ale jesień tak na mnie wpływa, a te słowa niemożliwie oddają właśnie sens słowa: jesienny. Czwarta strofa dzięki swej malowniczości nie zaniża poziomu, zresztą winduje go bardzo ostatnia. I tak przebrnęliśmy przez jesienny wiersz. Wiersz nostalgiczny, refleksyjny, spokojny.