Umorzony (zablacka utrapa)

Wyjątkowej! :D Stare dzieje, chociaż to zostało :P

Przeczytałem jeszcze przed udaniem się do łóżka. Taki właśnie miał być ten wiersz - płynny, "falujący", skłaniający do głębszych przemyśleń, taki powiedziałbym wstęp do dłuższej historii, którą odbiorca może sobie nakreślić sam. Pisany był nad falującym, gorącym morzem w porze, kiedy człowiek nie ma na nic siły, a jedyne o czym marzy to woda z lodem (czyt. w południe). Właśnie wtedy nad Adriatykiem, gdy wokół pełno wysp, horyzont wydaje się znacznie dalej niż w godzinach wieczornych, słońce przygrzewa w głowę i spala niepokryte olejkiem do opalania rejony skóry, do głowy przychodzą różne myśli, pragnienia, tęsknoty. Spoglądanie na piękne kobiety dodatkowo wzmaga pragnienie... pragnienie bycia z tą, której nie wielbisz jedynie za rozmiar biustu czy obwód w biodrach. Swoiste przymroczenie, spowodowane upałem i kilkoma procentami, wchłoniętymi razem z zimnym, aromatycznym, chmielowym napojem skłania do przeróżnych przemyśleń, a serwetka nie ma odpowiedniej powierzchni aby pomieścić kilka utworów, zatem łapię jedyny długopis, jaki udało mi się sam nie wiem gdzie wygrzebać i kreślę (niczym siedmioletni absolwent "starszaków") wiersz, który będzie furtką do wszelkich moich myśli, rozważań i tego co przeżyłem tam, gdzie został ten wiersz spłodzony. Dzięki za komentarz i ocenę, a "Ondine" postaram się obejrzeć w wolnej chwili. Dobrej nocy, Mariko.