Świst piór

Użytkownik ocenił pracę na 5
wiersz jest niesamowicie delikatny. czytając go, wydaje mi się, że płynę razem z nim, nie wiadomo dokąd. no i taka prawda, że prawdziwe JA ukrywamy w sobie. surrealiści mieli rację. a może po prostu doskwiera nam brak odwagi i to jest przyczyną wielu niepowodzeń?

Użytkownik ocenił pracę na 6
Nie wiem, jak mam ocenić mój podziw. Nie czytałem na tym portalu lepszego wiersza o miłości, wiersza, który nie daje się porwać w wir banału, ani nie poddaje się utartym schematom, które wiersze o miłości często prezentują. No, ale do rzeczy. Budowa stroficzna. W pierwszej strofie używasz oksymoronu "słodki grejpfrut", tylko, czy grejpfrut może być słodki ? W drugiej strofie widzę wyraźnie, że podstawiasz oderwane pod obraz o znaczeniu przenośnym, symboliczny motyw, jednoznacznie określany. Trzecia strofa jest krótka, ale wyraża bardzo dużo, a mianowicie, sformułowanie zawierające efektywną myśl, która skusiła mnie do refleksji. W kolejnej strofie trochę mi przeszkadza powtórzenie słowa "łódka". Mogłaś użyć metafory, lub synonimu. W następnych strofach już do końca podmiot liryczny wyraża swój smutek, ból. Tutaj znowu się pojawia oksymoron. Nie wspomniałem jeszcze o harmonii, jaka panuje w wierszu. Szkoda, że tak szybko skończyłaś. Stworzyłaś na prawdę coś pięknego, coś co zachwyca. Byłbym zapomniał, cieszę się, że używasz dość dużej ilości środków stylistycznych, które są na prawdę dobre. Powiem więcej, są bardzo dobre. Sądzę, że skala ocen nie jest w stanie określić "ceny" Twojego wiersza, uczuć, które w niego włożyłaś. Niestety mogę dać tylko sześć z plusem. Pozdrawiam. Cudzy.