Spowiedź homoseksualistki

nigdy nie byłam zła
nie brałam prochów
zawsze trzeźwo i odważnie
stąpałam po ziemi

zakochałam się Panie
i to była kobieta

silna i mocno wierzÄ…ca
bez dachu nad głową
stajÄ™ przed Twoim obliczem

i mówię Tobie szczerze:
niczego nie żałuję

nie złączył nas seks
ani pożądanie
to była miłość
prawdziwa i boska

dziś już nas nie ma
nie ma już nic

ludzie nie krzyczÄ…
szepty zamilkły
ulice ciÄ…gle te same

a ja w samotności
morduję ostanie przelotne myśli

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 06.04.2009r.

seska 07 04 2009 (19:44:54)

Użytkownik ocenił pracę na 5
ciekawy temat, co prawda zakończenie nie do końca mnie stysfakcjonuje, ale całość zasługuje na 5

SiSstory 07 04 2009 (18:33:06)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Taak. 5.

moed 06 04 2009 (18:42:11)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Bardzo ładny wiersz. Po dogłębnym wczytaniu się w niego czuć silne emocje, przynajmniej ja je czuje. Od początku budujesz fajny klimat, który utrzymuje się do pewnego momentu, po czym pęka, by znów, na zakończeniu dać o sobie znać. Ogólnie rzecz biorąc bardzo dobra praca, w której zawarte są uczucie i pewnego rodzaju treść, która daje do myślenie. 5.