Zaloguj się lub zarejestruj
aby móc skorzystać z wszystkich dobroci tego serwisu...

Regulamin

Nie masz konta? Zarejestruj się! Nazwa użytkownika: E-mail:

Pseudonim: Dawied
Imię: Dawid
Skąd: 5237660
O sobie: "Matko! czy są gdzieś jeszcze te ciche godziny Snów o sławie, zwycięstwie, życiu-bezklęsce, marzone i zaklęte: z Bogiem, sławą, synem. Matko! czy są gdzieś jeszcze te jasne godziny? Godziny...zgonów, życia podeptane butem, rozbite na minuty i sekundy bólu, w ostrza broni i walki potrzebą przekute..." K.K. Baczyński "Do matki" Przepraszam z góry za ortografię. A poza tym kwiatek jest kwiatkiem naważniejszym i jest wspaniały, że daje sobie czasami się sprzeciwić i pokłócić (i tak

Napisanych prac:
- wiersze: 112
- recenzje: 3
- wywiady: 3
- proza: 71

Średnia ocen: 5.1
Użytkownik uzyskał: 627 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Może stopnie" 06.02.2012
"Stopnie 2" 04.02.2012
"Stopnie" 02.02.2012
"Post" 02.07.2011
"Krótka opowieść o..." 27.06.2011

Inne prace tego autora:
"Zły wiersz" 30.12.2009
"Wiersz po trzecie(j)" 10.11.2011
"amymone, Dawied - Wier -..." 23.09.2010
"Zapatrzenie" 29.09.2010
"Przed snem" 06.09.2009

Najlepiej ocenione wiersze (30 dni):
"Jestem sufitem" - Ismo - 6
"Bławatki 3" - Faun - 6
"Medytacje sylab czyli moje..." - quovadis - 6
"Może stopnie" - Dawied - 6
"Cyt, iskierka zgasła" - subtelny demon - 6

Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Forma" - jax29
"Modlitwa" - Lesiuu123
"Jestem sufitem" - Ismo
"Bławatki 3" - Faun
"Sen, senne marzenie" - Bordeaux
"Filtrowanie ciał" - Patrrryk.Swayze
"Medytacje sylab czyli moje..." - quovadis
"Ateistyczne łoże śmierci" - dusfluran
"Górska serpentyna" - szon
"W niepamięć" - Wojtex81

Rozerwali

Na strzępy ciało rozerwali i skrawki papieru.
Powiesili na dębie głowę - na kręgosłupie.
Na ścięgnach mięso gnijące wywiesili ptakom,
a kości... kości zostawili ku przestrodze.

I tak z rozerwanych naczyń toczy się życie
na którym kwiatki barwne – różyczki – śmierdzą.
Oczy niebieskie jak dwa kamienie lśnią na łące
i bystro jak potok, wpatrują się w nieme niebo.

Z jelit chcieli łańcuchy, ale ubrudzili się w treści.
Obmyci w rzece i bez plam na skórze, wrócili do chat
bez drzwi i okien.

Usta sine pragną szeptać i tańczą, tańczą krwawo
strumykiem w błocie jak żyły po skórze,
a wokół pada śnieg z zapisanych skrawków.

Bardzo chciałem dotrzymać wypowiedzianych obietnic.
Rozerwali serce na puste komory i przedsionki
i bez rąk i nóg zostawili duszę.

Ocena: 5.667
Liczba komentarzy: 4
Data dodania: 02.01.2010r.

amymone 06 01 2010 (17:09:34)

Użytkownik ocenił pracę na 5
"Z jelit chcieli łańcuchy, ale ubrudzili się w treści." ten wers podoba mi się bardzo. "chat bez drzwi i okien" zużyta metafora, ładna ale nadto popularna w poezji. naturalizm na plus!

KN19 03 01 2010 (18:07:47)

Użytkownik ocenił pracę na 6
W zupełności zgadzam się z Gringer w ocenie tego wiersza. Wielu ludzi i ja również w swoich wierszach nie stosuje interpunkcji, a u Ciebie jest ona zastosowana i to nietuzinkowo. Świetna forma, która uzupełnia a nie przytłacza treści. Brawo 6

Imbir 02 01 2010 (23:09:30)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Widać, że bawisz się słowem, że forma nie jest dla Ciebie ogranicznikiem, a jedynie uzupełnieniem do poezji. Świetny temat, świetna treść, a interpretacja powala odbiorcę na kolana. Nie wiem co mówić w takich sytuacjach, więc ograniczę się w komentarzu, kończąc go oceną - 6.

Ilveran 02 01 2010 (15:43:12)

Nie mogłam się zdecydować za jaki wiersz się wziąć. Przeczytałam je wszystkie i powiem Ci, że tyle Twojej poezji naraz zabija, pozytywnie oczywiście. Człowiek czuje się wtedy taki malutki i całkowicie bezbronny, poddając się Twoim słowom. Ten mnie szczególnie hm rozczłonkował, jak tak już jesteśmy w tym temacie. Przy pierwszym przeczytaniu byłam naprawdę oczarowana tym zimnym opisywaniem rozbierania człowieka na części. Próbowałam się dopatrzeć głębiej treści i powiem Ci, że wtedy spodobał mi się jeszcze bardziej, pozwala wniknąć, nie poprzestawać na powierzchowności. Pytanie do całości nasuwa pierwszy wers ostatniej strofy, wyjaśnia, a zarazem subtelnie miesza. No nieźle. Podoba mi się bardzo.

Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Strona Główna - Wiersze - Rozerwali

Rozerwali