krztuszÄ™ siÄ™
krztuszÄ™ krztuszÄ™
okiem smutnym
twym
nacinam liście i nerwy płyną
spokojnie
włosy nie moje gazetą
owinięte
litery za taflą szronu połykam
dławię się
dławię dławię
wargami pogniecionymi
- niepospiesznie
źrenice lśnią rozszerzone
z wystającą igłą
ciepłej skromności
tylko nos
łaskocze jeszcze gardło
Dedykacja: dla tego uśmiechu który pomógł
Ocena: 6
Liczba komentarzy: 2
Data dodania: 28.06.2010r.
Użytkownik ocenił pracę na 6
niezwykła jest dynamika tego wiersza. chętnie zrobiłabym z tego jakiś krótki spektakl, można by to niezwykle obrazowo pokazać. widać tu emocje, emocje i jeszcze raz emocje. mam wrażenie, że podmiot liryczny czuje się wyalienowany. a może to 'tylko' samotność?
jazzu
30 06 2010 (12:16:38)
Użytkownik ocenił pracę na 6
Mamy tutaj pełną gamę uczuć wzmocnioną poprzez zastosowanie powtórzeń słów związanych z problemem zaczerpnięcia powietrza. Pomiotowi lirycznemu potrzebny jest oddech, a widzę go składowe części gazety, którą owinięta jest jego głowa. Pognieciony, zmieszany z zatkanymi ustami i ktoś wchodzący w cudze słowa (gardło), wiersz potrafi rozbudzić wyobraźnie aż to takich impresjonistycznych odniesień, bądź nawet abstrakcji. Podoba mi się to i ja to kupuje. Cóż co reszty nie mam zastrzeżeń, bo budowa jest dobra, środki jak widać potrafią zdziałać cuda i u mnie to jest 6.
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7336 | Artykuły: 259 | Recenzje: 211 | Proza: 1469 | Wywiady: 51 | Komentarze: 42679 | Użytkownicy: 3318
Online(8): 7 gości i 1 zarejestrowanych:
Ismo
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl