Uporządkuj alfabetycznie mój analfabetyzm
zdmuchnij niewinność z twarzy
jak bańkę mydlaną i odetchnij głęboko
dwutlenkiem węglików w moich oczach
lowelasie, pokochałeś Femme Fatale
moje serce jak aluminium
lekkie wielkie
puste
nie przewodzi ciepła twoich rąk
teraz krzepnÄ™
oddajesz mi energię wewnętrzną
swojego nielubienia
ruchem niejednostajnym
spada biała piłeczka
lowelasie, Femme Fatale właśnie podbiła ci oko
Dedykacja: Zimnym draniom.
Ocena: 5
Liczba komentarzy: 4
Data dodania: 11.02.2010r.
Użytkownik ocenił pracę na 5
Mmm... rozsmakowałam się w Twoim wierszu. Kawał dobrej roboty. Nie będę oryginalna, ale "moje serce jak aluminium lekkie wielkie puste nie przewodzi ciepła twoich rąk" jest naprawdę świetne. I te nibywtrącenia z lowelasem. Ocena jak najbardziej zasłużona.
Użytkownik ocenił pracę na 5
Mocne kobiece uderzenie draniom prosto w twarz bardzo dobra praca pokazujaca brak zainteresowania i wyzszosc kobiety nad mezczyzna nad tzw.przez ciebie ,,zimnym draniem''w porzadku.
Użytkownik ocenił pracę na 5
Mmm, dobre. Wielka gracja i finezja, to mi się podoba. Praca jest świetna, nie brakuje ani lekkiej ironii, ani powagi. Jestem zadowolona. Poruszasz iście dobry temat. Kobiecość-widoczna na pierwszy rzut oka. Nie będę powtarzała słów amymone. "moje serce jak aluminium
lekkie wielkie
puste
nie przewodzi ciepła twoich rąk" świetne. Zakończenie także stanowi niezłe podsumowanie.
Użytkownik ocenił pracę na 5
Oj, Groszku...Dziewczyno...to jest bardzo mocny, figlarny, kobiecy, zadziorny utwór. Bardzo. Forma, kompozycja, oddzielenie wersów "lowelasie, pokochałeś Femme Fatale" i ostatniego bardzo efektowne, dodaje pazura całości. Są to momenty znaczące. Twój wiersz to balans na granicy słodyczy i zemsty. Pierwsza strofoida to 'zaproszenie' do zabawy, która szykuje podmiot liryczny- kobieta świadoma siebie, dojrzała i zraniona. Stwarzasz jej portret bardzo zręcznie. Wciąż się uśmiecham na wspomnienie tego wiersza. "dwutlenek węglików" - prowokacyjne, subtelne. Czuć te skrajności adekwatne do zamierzeń. Miałaś zamysł i go zrealizowałaś. Druga strofoida wieje smutkiem, czytając widzę kobietę zagryzającą wargi i udająca rozkosz. I smutne jest jej wnętrze, wyprane, zmęczone. Podoba mi się jak pojęciami fizycznymi opisujesz emocje kobiety, kierujesz nimi sytuację, kolejne etapy. I zakończenie - z klasą, po prostu. Czuć charakter, nie jest jakiś pseudoegzaltowany Twój styl, sztuczny. Prostota i uczucie - to sukces tego wiersza. I ta kobiecość. Trafił w moje serce i jestem z Ciebie dumna. Z plusem.
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7333 | Artykuły: 259 | Recenzje: 211 | Proza: 1469 | Wywiady: 51 | Komentarze: 42667 | Użytkownicy: 3313
Online(33): 24 gości i 9 zarejestrowanych:
dusfluran, Leer, Me_Gusta, Ironiczna, Dawied, RattyAdalan, breloczek24, Pawlak, insomniaof
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl