Po raz kolejny - miłość

tak naprawdę nie umiałam pisać poezją
mojego uczucia do ciebie
zaimków wielką literą
i zwrotów – raczej bezpośrednio

nie umiałam zamknąć miłości w słowach

dzisiaj wynurzyliśmy się z milczenia
ściskam tak mocno twoje policzki
i czekam uparcie
poza każdym dniem
aż błękit pochłonie mnie koniecznie

czekam na ciepłe twoje dłonie
i senność przed-poranną

wiesz że nie jestem zbyt mądra
zastanawiam siÄ™ ile razy
w miejscach niedokończonych
nasze kroki siebie
dublowały

być może nie raz nuciliśmy tą samą piosenkę

szepczÄ™ do ciebie
a szepty ulatują jak pocałunki
wysyłane dziecinnie

i wiem że odnajdziemy się zawsze
tam

gdzie ja się kończę
a ty - zaczynasz

Ocena: 6
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 14.08.2010r.

Imbir 17 08 2010 (20:23:25)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Wiersz od początku do końca, od pierwszej do ostatniej litery, jest przesycony uczuciem. I to wcale nie jest jego wada! Wykonałaś to z klasą, z dbałością o każdy szczegół, widać tu prawdziwość, emocje, nie ma zbędnych epitetów i porównań, wszystko jest żywe, jasne i dosłowne. Podmiot liryczny świetnie manewruje pomiędzy swoimi marzeniami, a dokonaniami, jest prawdziwy, namacalny, momentami przesłodzony, ale to tylko poprawia wrażenie po przeczytaniu tego wiersza. Ilekroć tylko podnoszę na niego wzrok, nigdy mi się nie nudzi. Coś wspaniałego, takie prace winny być doceniane na poetyckiej scenie twórczej!