Oda do Matematyki

Matematyko droga, wszystkim uczniom sroga
O zrozumienie Ciebie modlimy siÄ™ do Boga.
Bo jesteÅ› jak kobieta, jak wielka niewiadoma,
Głowach naszych zmęczonych – tylko podświadoma.
Równania, działania, twierdzenia i inne dzieci Twoje
Codziennie, bez ustanku napełniają niepokojem.
I nasze zszarpane nerwy – to też zasługa Twoja
Gdy wszystkich uczniów staranie odbijasz jak twarda zbroja!
A Twoi nauczyciele...szkoda mówić zbyt wiele.
Bez serca!
Wciąż nowe zadania, kartkówki i sprawdziany,
A w pętach tego wszystkiego
Czujemy się jak uwięzione w klatkach pawiany.
Gdy człek przychodzi do szkoły po bezsennej nocy
I ledwo na nogach siÄ™ trzyma,
Oni tego nie widzÄ…, nie dadzÄ… ci pomocy.
I jeszcze chciałbym dodać, że tego wszystkiego zbyt wiele
I kończę dwoma słowami – matematykę pierdzielę.

Ocena: 5.143
Liczba komentarzy: 6    
Data dodania: 12.10.2008r.

Jaskier13 21 11 2009 (22:11:16)

Użytkownik ocenił pracę na 6
kocham prace tego typu! piękne... przysięgam, bez zbędnych przereklamowań, że ja tak się codziennie w szkole czuję! Eh... 6...

dajana:) 31 10 2009 (07:59:21)

Użytkownik ocenił pracę na 5
:)

izkabella 02 02 2009 (16:43:53)

Tekst fraszka a tytuł taki podniosły...podoba mi się taka groteska :) Powinno to wisiec na drzwiach sali od matmy :) Daję 5

Kasiadry 02 02 2009 (12:36:29)

Końcówką była najlepsza ;) Ja też matematyki nie lubię he he ;)

grudi91 06 12 2008 (16:39:13)

zgadzam się z poprzednim komentującym, ale wiersz ogólnie jest fajny :)

Wrzos 12 10 2008 (18:54:59)

Można wykluczyć całkowicie ostatni wers z pewnym wulgaryzmem i już sens wiersza zmieniłby się na wartościowszy. Dobry pomysł.