O lataniu

UnoszÄ™ siÄ™ wysoko
SzybujÄ™ w przestworza niczym ptak
Skrzydła mam mocne i silne
Nie runÄ™, nie spadnÄ™ jak Ikar
Skąpany w promieniach słońca
LecÄ™

A tam na dole nie-niebieskim
Starzec duszę bez echa żegna
Wieczność prochem, a chwila istnieniem

I pędzę w strugach powietrza
Rzeką błękitną tulony chmur pianą
ZÅ‚oto skÄ…pane w czerwieni radosnej krwi
Cieszy się wraz ze mną wolnością
Nie macham, nie oddycham
Unosi mnie wiara silniejsza niż Dedala mit

W ideał i wizję, pasję człowiek zaklina
Po raz setny ofiaruje swe kości wolności
Ciepło ziemi, zapach zbóż pomnikiem

I uciekam i pędzę po bezkresie
WznoszÄ™ siÄ™ i opadam w oceanie Boga
W oddali grzmoty i błyski złowrogie
Wokół mnie cisza hałasująca radośnie
Czekam na spokój dostojny
Wtedy zapukam bezczelnie do raju drzwi
Z ciekawości

Krzyki z ziemi do nieba siÄ™ niosÄ…
Głos ojca w pustce nawołuje duszę
Nie poznane uczucia, nie wypowiedziane myśli
Niewinnością

Ja jestem wysoko, daleko dalej
Ziemia odległa już nie przeraża
Chłodem

Ocena: 6
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 07.03.2009r.

aubrey 07 03 2009 (23:26:40)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Ja tylko dodam, że podoba mi się połączenie przeszłości z teraźniejszością, religii z mitami, co daje efekt swoistej magii tego utworu. Może błędnie myślę, ale wydaje mi się, że to jest tekst o poecie( dziś wszystko mi z nimi kojarzy), ponieważ to poeta potrafi wznieść się wysoko, poza ramy swego umysłu i zobaczyć wszystko inaczej, z perspektywy obserwatora, który jest bezstronny, aczkolwiek kieruje się uczuciami. Ciekawe przerzutnie dodają charakteru temu utworowi, a metafory pokazują doskonale Twoje niewyczerpane możliwości pisarskie. Pokazujesz nam historię inną, lecz taką samą, zwykłą, lecz doskonałą. Uświadamiasz czytelnikowi, że istnieje na tym świecie coś, co pomaga mu przeżyć. A mianowicie, wiara - wiara w siebie. Nie mam innego wyboru. Daję 6.

michalslow 07 03 2009 (23:07:25)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Na początku chciałem wyrazić wielką radość, z powodu tego, iż napisałeś wiersz. Teraz przejdźmy do konkretów. Napisałeś genialny tekst- a gdy już przeczytałem go, nie wiedziałem co powiedzieć. Wiersz nawiązuje do mitu o Dedalu i Ikarze, gdzie we mnie ewidentnie pojawił się obraz Pietera Bruegela - "Upadek Ikara", oraz wiersz Tadeusza Różewicza "Prawa i obowiązki". Daję 6, bo rozpływam się na fotelu na którym siedzę... Mam nadzieję że nie przesłodziłem... 6!