Matematyczne pomysły umysłu

Dziękuję bardzo za tak miłe komentarze :) Co do pytania Rica Pacanka, odpowiadam, że lepiej piszę mi się wiersz po dwa słowa, ewentualnie trzy i nie zrobiłam tego by tekst był dłuższy.

Pomysł bardzo dobry ;) Czyta się lekko i ... to wszystko co Groszek. No dobra, połowa tego co Groszek ;) Nasuwa mi się jednak pytanie - dlaczego tylko po dwa wyrazy w linijce?? Więcej się nie mieściło, czy żeby wyglądał na dłuższy?? Pozdrawiam

Użytkownik ocenił pracę na 5
Twój wiersz to jest właściwie jedna wielka refleksja. Cały czas coś rozważasz i zwykle takie rozważania wychodzą na rozlazłe, ale Ty się pięknie wybroniłaś. Naprawdę muszę powiedzieć, że czuję teraz własne rozmarzenie, tak podziałał na mnie ten utwór. Mimo tego, że panuje nastrój smutku, jednak to piękno słów jakby przyćmiewa to. Jak pierwszy raz przeczytałam wiersz, to miałam wrażenie, że nie pasuje mi klimat mroczny, jednak z każdym kolejnym razem coraz bardziej się wczuwałam. Podobają mi się metafory związane z matematyką, dodają Twoim słowom pewnego rodzaju lekkości. Poza tym to jest takie kontrastowe, zderzenie słowa pisanego z naukami ścisłymi, pewnie wiesz, o co mi chodzi. Język bardzo bogaty, pojawiło się też sporo neologizmów, które świetnie tu wypadły. Tytuł natomiast w porównaniu z treścią trochę oklepany, albo też niepoetycki. Coś mi w nim nie gra.. Zakończenie zaskakujące i chyba dzięki niemu odniosłam wrażenie, że smutek mi nie pasuje. Pozostaje mi tylko teraz pogratulować pomysłu i życzyć jeszcze lepszych :)