Mamo?

Użytkownik ocenił pracę na 6
tak pięknie umiesz przemówić, wyrazić. z człowieka żal aż się leje.

Nie, Jaz, ten wiersz nie jest osobisty tak, jak nie był osobisty "Tato?" :) na ocenach mi nie zależy, na Twoich odczuciach - bardzo. tan tan tan - kresowiaku ( zadam nieinteligentnie - czy pochodzisz z kresów?:D) ta inwersja faktycznie zalicza się do tych irytujących, więc punkt dla Ciebie ;p aczkolwiek w inwersji się lubuję, może dlatego, że ja jestem mało prawdziwie polska :)

Ładny, tyle mogę o nim powiedzieć, co do rzeczy technicznych, nie podoba mi się ta inwersja: twoje dłonie chłodne nie ułożą włosów

Użytkownik ocenił pracę na 6
Wiersz mógłbym odnieść do Twojego poprzedniego zatytułowanego "Tato?", jakby to była dalsza część opisywanego przez poetkę życia rodzinnego. Z wiersza emanuje smutek, czuć pewien zawód, który stworzony został przez źle podjęte decyzje. Podmiot zwraca się do drugiej osoby w wierszu, że razem mogę przeboleć razem ten trudny okres, są w stanie pozbyć się niemiłych wspomnień (destylacja). Kolejne wersy mówią o samotności, gdy przychodzi scena zasypiania, podmiot odczuwa brak opiekuńczości drugiej osoby. Okna widzę jako oczy, w których zaległa się pustka (niezbyt rozumiem powtórzenie raz za razem słowa "puste). Ostatnie strofoidy mówią o tym złym wyborze, jaki podjęła osoba opisywana w wierszu. Biały kolor ścian kojarzy mi się z kapitulacją tej osoby, a miłość na strychu, jako chowanie głowy w piasek. A przemilczenie tematów nie zmieni położenia osób i sytuacji, która ich dotyczy. Cóż wiersz jest bardzo dobry i osobisty, dlatego ciężko mi go ocenić. Jednak wzbudza on zaciekawienie i zmusza do szukania kontekstów oraz wczucia się w podmiot. Hm, myślę, że 6 może dostać.