ledwo guziki pozbierano
z ziem krwawej zbrodni
a znów przyszło szukać śladów
pozostawionych wsród drzew
mgłą istnienia spowito las
gdy śmierć przechadzała się
grzęznąc w łzach
zachaczajÄ…c szatÄ… o rozpacz
sieroty pośród tłumów
podtrzymujÄ… siÄ™ nawzajem
słowem gestem łzą
wciąż nucąc milczenie
gdzież skierować wzrok ślepy
pragnąc sens pojąc odejścia
czy w stronę dzwonów bijących
czy horyzontowi ofiar katyńskich
Dedykacja: ofiarom katyńskim...
Ocena: 5
Liczba komentarzy: 1
Data dodania: 11.04.2010r.
KN19
12 04 2010 (18:15:37)
Użytkownik ocenił pracę na 5
Bardzo dobry tekst. Świetnie ukazałaś stratę tylu wspaniałych ludzi na katyńskiej ziemi. Szczególnie dobrze dotarłaś do mnie guzikami. Sam bowiem posiadam rekonstrukcję takich guzików. Nadałaś śmierci cechy ludzkie stosując personifikację i mimo, iż jest to motyw doskonale znany i powtarzany to tutaj wplótł się niepostrzeżenie. Pokazanie również otuchy najprostszymi gestami i bezradność - na poziomie. Jestem bardzo zadowolony z tej pracy. Zastanawiam się tylko dlaczego każdy wers rozpoczyna się z małej litery, ale to nic nie znaczący szczegół. Pozdrawiam ;)
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7336 | Artykuły: 259 | Recenzje: 211 | Proza: 1469 | Wywiady: 51 | Komentarze: 42679 | Użytkownicy: 3318
Online(8): 7 gości i 1 zarejestrowanych:
Ismo
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl