Koszmarny sen

Widziałam krew… Dużo krwi…
Mała przestrzeń… Bez drzwi…
Ciemne korytarze zakończone schodami…
Dziewczęca twarz zalana łzami…
Opuszczone miejsce, gdzie nikt nie chodzi…
Co tam się dzieje nikogo nie obchodzi…
Na kamiennej ścieżce leżał on…
We krwi miał całą skroń…
Żyły przecięte skąd krew tryskała,
Ręcznym ruchem je zabandażowałam…
Kim był on? Czy ktoś go zna?
O tak… Dobrze go znam…
Tak wielki ból zadał słowami,
Które szybko stały się czynami…

W pamięci zostaną ślady krwi,
Zapewne ciąg dalszy też się przyśni…

Trudno zapomnieć, że ta osoba
Do przykrości jest stworzona.
On był przyjacielem wiernym,
Ufnym, dobrym, szczerym.
Zawiódł mnie swym zachowaniem,
Zranił swym postępowaniem…

Ocena: 0
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 11.10.2008r.

Zuanshie 14 08 2009 (21:06:55)

Mhym. Nawet, nawet. Wiersz lekki, mnie bynajmniej przyjemnie się czytało. I dzięki rymom całość jest dosyć zgrabna. Tylko jedno wielkie ale to te wielokropki na końcu prawie że każdego wersu. Strasznie mnie denerwują. Po za tym jest w miarę przyzwoicie.