Hymn ku obronie ojczyzny

Użytkownik ocenił pracę na 5
Super. Podoba mi się, jest zwięzły, łatwo się czyta, wpada w ucho. Wspomniałeś o malo znanej wojnie domowej w Polsce jaka się rozpętała 300 lat temu. Dałeś ciekawy utwór, który nawet pod względem niehistorycznym może zaciekawic. A wszystko domyka dedykacja. Pozdrawiam Toldo

Użytkownik ocenił pracę na 6
I to jest perfekcyjny utwór rymowany! Nie było na wpmt takiego wiersza rymowanego i długo pewnie nie będzie. Nie chodzi mi tu nawet w tym momencie o tematykę, ale o to, w jaki sposób ten tekst został napisany. Pod względem budowy wszystko jest zapięte na ostatni guzik, tak samo pod względem treści. Iście prawdziwa poezja tyrtejska. Bezbłędnie dobrane środki stylistyczne! "Uratujcie okręt, który w kłamstwie tonie" - Ciebie naprawdę nie można traktować w kategoriach amatorszczyzny, oj nie. Tym tekstem udowodniłeś, że jesteś poetą z krwi i kości. I chciałbym czytać Twoje wiersze w czasie wojny, mógłbyś być spokojnie drugim Mickiewiczem czy Słowackim. Treści komentować nie będę, bo wszystko widać na pierwszy rzut oka. Jestem pod wrażeniem, pod ogromnym wrażeniem. Przeżyłem szok.

Użytkownik ocenił pracę na 5
Nie wiem, co to wojna północna i kiedy była, ale zajmę się samym wierszem, nie historią. Wiersz pomimo historycznej/patriotycznej tematyki niezwykle lekki, niezwykle zwiewny, napisany z klasą, pomysłem i rymami, które wbrew temu, co na początku myślałam, nie przeszkadzają w odbiorze treści. Podmiot liryczny - baczny obserwator wojennych wydarzeń - nakazuje wojakom, by walczyli, by kontynuowali walkę i nie poddawali się. W 3 zwrotce jakby przenosimy się w czasie - w ostatnich dwóch wersach dawne wydarzenia są przez podmiot wspomniane i zachwala on, że to "historia godna przypomnienia". Całość odbieram niesamowicie pozytywnie, pomimo, że historii nie lubię i raczej nie polubię. :)