Człowieczeństwo

Synku mój
wyobraź sobie
że kiedyś będziesz duży

każdego dnia
chętny świata
będziesz tonąć
w bezdennym oceanie ciekawości

nauczÄ™ ciÄ™
jak zaszywać usta
gdy myśli wrą jak słowa

poznając świat
poranisz opuszki
nie raz dostaniesz
wskazówki jak nienawidzić

skarbie mój
zapewne
zbudujesz sobie
tożsamości ląd

z każdym dniem
dojrzalszy i mÄ…drzejszy
zamknięty zostaniesz
w komnacie dorosłości

pamiętaj zawsze
kim jest człowiek
bo człowieczeństwa
drugi raz siÄ™ nie nauczysz

nie zapominaj
o byciu
szkaradnym człowiekiem.

Ocena: 5.75
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 14.04.2009r.

Yumiko 14 04 2009 (17:47:17)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Każda strofa genialna. Cieszę się, że ktoś i to właśnie Ty podejmujesz próby - w tym wypadku świetnie Ci to wyszło - pisania prostym językiem. Z przekazem myślę do każdego, a zaczynasz go taką apostrofą, która tworzy wspaniały klimat... 'Synku mój' - w wyobraźni taka matczyna gładka dłoń delikatnie spoczywająca na główce dzieciątka, zapewniająca mu bezpieczeństwo i zapewniająca ciepło i pomoc. Doskonały.

aubrey 14 04 2009 (15:15:59)

Użytkownik ocenił pracę na 6
I ja się przyłączam do słów Dawida. Poryczałem się po raz pierwszy przez wiersz na portalu. 6

Dawied 14 04 2009 (15:14:21)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Brak słów. Pięknie

Ilveran 14 04 2009 (14:37:13)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Jaki ten wiersz jest prosty. I jak najbardziej jest to komplement. W prostocie piękno. Podoba mi się to, że ładne metafory mieszają się tu zgrabnie z całkiem, i tu się będę powtarzać, prostymi, a nawet można byłoby powiedzieć, że z banalnymi słowami. Początek trochę do mnie nie przemówił, ale z wersu na wers było coraz lepiej. Nie mam większych zastrzeżeń. Komentuję chyba pierwszy raz Twój wiersz i cieszę się, że mogę postawić w pełni zasłużoną piątkę ;).