Część V - Puls NASZEJ aorty

Użytkownik ocenił pracę na 6
Włączyłem sobie francuską muzykę i biorę się za komentowanie Twojego arcydzieła. W tym miejscu pragnę zaznaczyć, że od tego wiersza bije świeżością, nowoczesnością. Szkoda tylko, że nie zawarłaś w wierszu jakiś galicyzmów. Bo w końcu na podstawie kraju, jakim jest Francja próbujesz pokazać tęsknotę za uczuciami. Wiersz nie jest wcale dla samego kraju, jakim jest Francja, ale dla tego, co kryje się wewnątrz jej. A mianowicie : Francja - odległa. Brakuje Ci czułości, troski, bliskości, no i oczywiście upragnionego romantyzmu. Pokazujesz, jak Francja potrafi blokować, oddzielać. Pokazujesz jej piękno, ale także barierę jaką stwarza. Czyżbyś na podstawie Francji próbowała pokazać to, że tęsknisz za kimś, kogo kochasz ? Ja to tak odbieram. Bardzo głęboki i prawdziwy tekst, który zaskakuje ilością uczuć, które klarownie przekazujesz. Co do spraw technicznych, nie podobają mi się trochę powtórzenia na końcu utworu i dwukrotne powtórzenie słowa "poeto". Bardzo mi się podoba zastosowanie wielokropka - otóż znajdują się w idealnym miejscu. Zatrzymałem się, pomyślałem nad tym, co było, ale z ciekawości, co będzie czytałem dalej. Stosuje się go głównie, aby zaznaczyć, że tok wypowiedzi został przerwany ze względów emocjonalnych, co Tobie udało się na prawdę genialnie. Mariko... Gratuluję z jakim kunsztem i finezjom pokazujesz tak na prawdę swoje prywatne uczucia. Brawo. Pomimo lekkich wad technicznych z przyjemnością i bez żadnych wyrzutów sumienia mogę postawić Ci sześć. (Przepraszam za chaotyczność w moim komentarzu). Pozdrawiam. Cudzy.