Bogactwo

słysząc Twój głos
padłem na kolana
przemierzam przełęcze
pełne pokus

z różańcem w ręku
podchodzę pod górę
prowadzony jak owieczka
przez swojego pasterza

z błogosławieństwem
namaszczonych rÄ…k
prezbiter przekazuje siłę
ale wiem
że jest tylko pośrednikiem

mijam ludzi
których pożarła rutyna
zmierzajÄ…cych do banku
po kolejną zapłatę

z ulitowaniem patrzÄ™
i ściskam mocniej paciorki
uśmiecham się w duchu
bo jestem bogatszy

zapłatę otrzymam w niebie

Ocena: 4.2
Liczba komentarzy: 5    
Data dodania: 05.01.2009r.

klaudiakp 28 02 2009 (17:39:36)

Użytkownik ocenił pracę na 5
bardzo mi sie taki wiersz podoba,i ta Twoja ufnosc Bogu..podziwiam

ruda1990 05 01 2009 (01:48:31)

do mnie ten wiersz nie przemawia, choć całkiem nie przepadam za wierszami religijnymi to jednak czytając niektóre jestem w stanie przez chwilę zanurzyć sie w otoczce świętości, unieść się ponad moją wiarę czy jej brak, tutaj tego nie było, choć początek obiecujący...

Dawied 05 01 2009 (00:23:43)

Pewnie masz rację, ale to nie znaczy, że mamy po raz setny mówić to samo. Uważam, że na pewno Dominika stać na dużo więcej

aubrey 05 01 2009 (00:21:22)

Może brakuje nam takich wierszy, może potrzebujemy bliskości Boga? To tylko pytanie. Jednak takie wiersze muszą powstawać. Chociażby po to, żebyśmy mogli na nie po części odpowiedzieć. Dla mnie taki wiersz jest piękny. Dlaczego? Bo prawdziwy i uczucia w nim zawarte do mnie przemawiają.

Dawied 05 01 2009 (00:18:17)

Nie przekonuje mnie. Zakończenie strasznie tendencyjne. Całość przesiąknięta banałem i sentencjami kościelnymi. Dla mnie na 3