Bajka o Dąbrówce

Była sobie raz Dąbrówka,
móżdżek miała niczym mrówka.
Zakochała się w Sępiku,
co seplenił nam bez liku.

Więc na lekcjach wciąż wzdychała
gdy on mówił - dygotała.
On uśmiechał się raz po raz,
lecz nie do niej, ale do nas.

Wymyślała różne słowa,
do ataku wciąż gotowa,
lecz nie zwracał swej uwagi
Sępik, robiąc swoje gagi.

Chciała mieć go wciąż dla siebie,
więc myślała, z głową w niebie,
chmury ubierajÄ…c w niego,
kochanego chłopca swego.

Lecz jej Sępik ukochany,
ni zainteresowany,
wołał ładne, długonogie,
co swe oczy miały srogie.

Więc Dąbrówka nasza mała,
ta, co wciąż tu dygotała,
Wpadła w kompleks! Nie urosła!
Sępikowej duszy siostra.

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 7    
Data dodania: 30.09.2009r.

Imbir 30 09 2009 (21:21:51)

Napisać Ci baję, to jeszcze w pupce źle!

Dawied 30 09 2009 (21:16:25)

To literówka w komentarzu. Dalej będę bronił swojego zdania bo wyraźnie widać różnicę na tle innych rymów. Tym bardziej, że to taki męski rodzynek jest.

Imbir 30 09 2009 (20:54:16)

"raz - nasz" Chciałabym zauważyć, że tam jest "nas", a nie "nasz". W wymowie słowo raz wymawiasz jak "ras", zet nie jest dźwięczne, więc uważam, że rym z "nas" jest jak najbardziej poprawny. Co do urośniętej siostry - tu się mogę zgodzić.

Dawied 30 09 2009 (20:46:14)

Proszę bardzo. raz - nasz, siostra-urosła. Nie wiem co zaznaczałaś przy borsuku, w każdym bądź razie zapytałem się, bo mi się wrzuciło w oczy i byłem ciekaw czy był to błąd. Nie miało wpływu na ocenę.

Imbir 30 09 2009 (20:40:52)

"Rymy nie zawsze Ci się udały. Chwilami miało się wrażenie, że są nierównomiernie dźwięczne." Ja się nie czepiam, ależ skądże, ale mogę prosić o uzasadnienie z przykładami? Bo na ten moment niekoniecznie się z tym stwierdzeniem zgadzam. Więc chętnie się dokształcę. A co do patriotycznego klimatu wiersza - o ile się nie mylę, zaznaczyłam tak też przy bajce o borsuku. Postanowiłam zrobić sobie z tego pewną tradycję, ot co.

Dawied 30 09 2009 (19:34:42)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Rymy nie zawsze Ci się udały. Chwilami miało się wrażenie, że są nierównomiernie dźwięczne. Zakończenie, ostatni wers taki przylepiony, cała puenta jest wers wcześniej zawarta. Po za tym pomysł sam w sobie niezły. fajnie dobrane słownictwo, nie ma się wrażenia wymuszania i takiego pisania na siłę. Zastanawia mnie, gdzie w tej pracy patriotyzm, ale może się nie znam. Miła odmiana od nadętych wierszy niosących jakąś głębie.

Imbir 30 09 2009 (18:31:45)

Imiona znaczenia wielkiego nie mają, a drugi wers w piątej strofie ma rytm i mi nie wmawiać!