11 października 2004 roku

Tego dnia, którego było tak jesiennie,
Kiedy we włosy wplątał mi się wiatr,
Który szalał, szumiał niezmiennie,
A my z nim razem, w takt.

W tańcu uniesień zatraceni,
Zapatrzeni w złociste korony drzew,
W tym miejscu nie zapomnij
Jak to przyrodzie tańczyliśmy wbrew.

Tańcowały strącone mrozem liście,
W gotowości zachwyceni,
Tańczyliśmy z nimi osobiście
Rozmarzeni, zapatrzeni, zdumieni.

Mieniącym się słońcem zachwytem
Tańczyliśmy zafascynowani sobą,
Zakochani swym pobytem
Cudnie rozmarzeni swojÄ… mowÄ….

To była moja jesienna miłość
Październikowy wieczór, czas zamyśleń
Promyk księżyca i nagła złość...
Odszedłeś tak nagle be przemyśleń…

Przybita chmurami, przywarta do życia,
Samotna w wielkim lesie, a obok liść,
Myśląc o tamtej jesieni budzę przeżycia,
Pamiętając gorycz chwil i rozpaczy kiść

Dość tego! Tamtej jesieni już nie ma!
Wyschnięty liść złoto szary,
Jedyny przywraca wspomnienia,
Ja już nie wierze w jesień - brak mi wiary!

Ocena: 4.857
Liczba komentarzy: 6    
Data dodania: 13.10.2008r.

ania01101994 24 01 2010 (17:06:14)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Aż mi łzy do oczu napłynęły.

burun 31 01 2009 (23:33:58)

moim zdaniem piękny...

29pmwm 03 01 2009 (11:08:37)

bardzo dobry. podoba mi sie. głebokie przemyślenia w zupełności przelałaś na papier swoje uczucia. Przekaz doskonały

maszróm 24 12 2008 (23:08:25)

Wiersz w pewnym sensie zadziwiający, zachwycający i zadumający że tak to określę. Sytuacja ładnie opisana, tak bajecznie i jesiennie, aczkolwiek ten wątek jak dla mnie urwał się nieco za szybko i brakuje mi czegoś tutaj. No ale wielki wielki wielki ryspekt za takie dzieło :P

Ania92 13 12 2008 (14:12:25)

Podoba mi siÄ™ :) NaprawdÄ™ bardzo Å‚adny wiersz i taki nastrojowy...

Szaronka 14 10 2008 (08:59:12)

Stworzyłaś bardzo ciekawy jesienny klimat, a ja jesień wprost kocham. :) Moim zdaniem trzecia zwrotka od tyłu to jakaś totalna pomyłka, uznajmy to jako drobny wypadek przy pracy. Chciałabym dać tutaj 4+, ale że połówek nie ma, to "na zachętę" czwóreczka. :D