Tohańska branka

Autor książki: Aneta Rzepka
Rodzaj: Baśń fantasy
Język: Polski
Stron: 174
Wydawca: e-bookowo.pl

Straciłam dziewictwo z e-bookiem i nie spodziewałam się, że będzie mi się podobało. Co prawda brakowało trochę szelestu kartek i powąchania książki, ale wciągnięta przez fabułę zupełnie zapomniałam w jakiej formie jest powieść.

"Tohańska branka" autorstwa Anety Rzepki jest tym rodzajem baśni, z jakich nie chcemy wyrastać. Zawiera w odpowiednich proporcjach wszystkie niezbędne przyprawy: walkę dobra ze złem, miłość, przygodę i szczyptę magii.
Uwodzi niewinnością spojrzenia i gładkością języka. Książkę czyta się lekko i szybko wciąga w fabułę. Kto nie zatracił jeszcze wewnętrznego dziecka, które marzy o tym, by szczęśliwe zakończenia były nagrodą dla ponoszących trudy bohaterów, będzie usatysfakcjonowany rozwojem akcji, a niewolnica, czyli branka sąsiedniego kraju, mocno wedrze się w jego uczucia.

Konwencja baśni fantasy, przynosząca nam oryginalne imiona i nowe narody, nieznane wierzenia i rytuały, dodaje uroku całej historii, powodując tym łatwiejsze oderwanie się od rzeczywistości. Zagadka, jaka towarzyszy nam przez cały czas, by na końcu potwierdzić lub obalić nieśmiałe domysły, dodaje pikanterii i trzyma w lekkim napięciu.

Autorka precyzyjnie odmalowuje dylematy młodzieńczego życia, które, choć ubrane w fantastyczne szaty, nie odbiegają od współczesnych przeżyć nastolatków. Wchodzenie w dorosłe życie, dające możliwość poczucia smaku odpowiedzialności, umiejętność identyfikowania swoich uczuć, walka ze słabościami - to tylko niektóre z problemów adolescencji, jakimi zajmuje się powieść. Należy do tego dodać jeszcze aspekty socjalizacji, przeciwko której buntują się młodzi bohaterowie.

Wrażliwy czytelnik, dzięki konstrukcji narracyjnej, ma niebywałą szansę połączyć się z bohaterami za pomocą własnej empatii. Poczuć targające nimi emocje i lepiej zrozumieć to, co spotyka nas wszystkich na progu dojrzałości. Niejednokrotnie odetchnie z ulgą myśląc: "nie jestem osamotniony, takie uczucia są możliwe i jest w ludzkiej mocy sobie z nimi poradzić”.
Są w powieści momenty chwytające za gardło i dostarczające głębokich wzruszeń, są i te, które dają możliwość głębszej refleksji.
Dobre kobiety i szlachetni mężczyźni są podstawą do identyfikowania się z kreślonym światem i okazją do czerpania bogatych wzorców ludzkich zachowań.
Niewątpliwie najhojniej została przedstawiona główna bohaterka, jej motywy postępowania dopracowano z najwyższą starannością, pozwalając czytelnikowi ulec złudzeniu, że Odylia jest kimś, kogo zna na wskroś, dzięki czemu staje się mu bliska.

Książka trafi najmocniej do nastoletniego czytelnika, ale swoją uniwersalnością może z powodzeniem zagościć w sercach wszystkich kochających czar baśni. Bogactwo szczegółów, stworzone z charakterystyczną, kobiecą umiejętnością ozdabiania i uprzytulniania rzeczywistości, zachwyci wszystkich spragnionych ciepła i specyficznego książkowego klimatu. Nawet doza brutalności nie niszczy tego nastroju, któremu poddajemy się już od pierwszych stron lektury.

Mimo że nie należę do grona wiernych czytelników gatunku fantasy, powieść "Tohańska branka" ujęła mnie prostotą przekazu i klasycznym rysem baśniowym. Dodatkowo psychologiczne walory książki pozwoliły mi smakować to, co w literaturze lubię najbardziej - zagłębianie się w ludzką psychikę i przeżywanie dylematów wyboru, jakimi związany zostaje bohater. Z przyjemnością odkryłam, że wciąż cieszą mnie bajki dla dorosłych, wzruszam się, ulegając ich czarowi z niezmienioną siłą.

Zalety:
- wciągająca akcja
- piękny język
- porusza emocje

Wady:
- nie znalazłam

Ocena: 6
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 10.06.2010r.

Elwira_ 25 06 2010 (10:31:36)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Piękny styl, ciekawe budowanie myśli, ładnie złożone w całość. W recenzji jest to, co w takim tekście być powinno - dużo informacjo o książce, a jednocześnie nic o zarysie fabuły. Dużo refleksji czytelnika, a jednocześnie cień tajemnicy. Zachęca do lektury nie tylko młodych, ale też starszych czytelników.

Kamil M. Jaszczak 11 06 2010 (15:12:19)

Dziwny tytuł, muszę przyznać. Ale sama książka wydaje się być bardzo ciekawa, tym bardziej, że ostatnio świętowaliśmy Dzień Dziecka (które może gdzieś tam w środku w nas - starszych Czytelnikach - drzemie). Bardzo ciekawa recenzja, przeczytałem ją bez przerywania ;) Super.