Scenariusz dla nieistniejącego, lecz możliwego aktora instrumentalnego

Data Premiery: 16.1.1963r.
Gatunek: Spektakl
Czas: 90 min.
Reżyser: Jan Peszek
Obsada: Monodram - Jan Peszek

W poniedziałek dwudziestego siódmego kwietnia o godzinie jedenastej odbył się spektakl pt.: "SCENARIUSZ DLA NIEISTNIEJĄCEGO, LECZ MOŻLIWEGO AKTORA INSTRUMENTALNEGO”, gdzie monodram wykonuje sławny w Polsce Jan Peszek (reżyseria i scenografia wykonana także przez niego).

Największą ciekawostką jest to, że aktor gra ten spektakl od trzydziestu dwóch lat w niezmienionej formie. Zaskakuje nas jak na ten wiek, niesłychaną sprawnością fizyczną. Tekst jest wykładem o roli artysty w dzisiejszych czasach, za to działania ruchowe sprawiają, że często nużący wykład staje się bardzo ciekawy. Publiczność często wywołuje śmiechem na działanie Pana Peszka, co potwierdza jego wielki talent do aktorstwa. Artysta już na początku pokazuje swą dykcję, której naprawdę można pozazdrościć. Nie ma możliwości by publika nie zrozumiała choć słowa (nawet gdy wisi do góry nogami). Na początku scena przedstawia jak gdyby kilka stanowisk, które aktor wykorzystuje w pełni. Po spektaklu można powiedzieć o scenie, że jest to w dużym stopniu destrukcja rekwizytów - przykładem jest mąka i woda, która niemal całkowicie pokrywa scenę. By wzbudzić uśmiech widzów, aktor prezentuje ciąg dziwnych czynności, po czym znów wraca do recytacji tekstu wykładu. Niektóre czynności skłaniają widza do skojarzeń, które jednoznacznie pokazują absurd i groteskę wszystkiego co nas otacza. Jan Peszek po spektaklu wyjawił nam, że grywał to w różnych dziwnych miejscach (takich jak lotnisko czy plaża). Pokazuje nam, że aktor nie boi się wyzwań, a raczej z chęcią je przyjmuje mimo podeszłego wieku, gdzie większość marzy o spokoju.

Mnie spektakl spodobał się, choć byłem miałem bardzo sceptyczne co do osoby Pana Peszka, a gdy był już skończył prezentować swoje umiejętności, wiedziałem już dlaczego jest sławny. Aktor roztacza wokół siebie pewną siłę, którą ulega publiczność. Trudno mówić o minusach przedstawienia, bo artysta po tylu latach doszedł już chyba do pewnej perfekcji. Podsumowując - Jan Peszek jest aktorem wyśmienitym i udało się mnie zaczarować. Dziękuję mu za to.

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 30.04.2009r.

kana 01 05 2009 (13:04:16)

Ach, zapomniałam Cię zbesztać, za uprzedzenie do pana Peszka, gdyż jego wcielenie w "Figo Fago" było.. olśniewające! ;]

kana 01 05 2009 (13:00:42)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Ogólnie praca bardzo dobra. Było kilka błędów stylistycznych oraz interpunkcyjnych. Bardzo dobrze, że użyłeś wielu przymiotników. Na początku w tytule nie stawiaj cudzysłowia, gdyż jest on niepotrzebny, skoro piszesz w rubryce tytuł.