Proroctwo sióstr

Autor książki: Michelle Zink
Rodzaj: Opowieść - Tragedia fantastyczna
Język: Polski
Stron: 368
Wydawca: TELBIT

Czasami zastanawiałem się, w którym miejscu kończy się sztuka, a zaczyna kicz. I z całą pewnością mogę powiedzieć, że ciężko na dzień dzisiejszy jest mi jednoznacznie wyznaczyć tą granicę. Jej położenie z czasem zmienia się coraz szybciej i szybciej, zasłaniając się mianem abstrakcji, czy też sztuki nowoczesnej. Dlatego też często to, co nazywamy kiczem, tak naprawdę jest jedynie nieoszlifowanym diamentem, ponieważ coraz to nowe trendy wyznaczane przez autorów, zaćmiewają prawdziwe walory dzieła. Podobnie jest z najnowszym dziełem Michelle Zink, pod niezwykle tajemniczym tytułem "Proroctwo Sióstr”.

Historia przedstawiona w książce z początku może wydawać się całkiem banalna, a wręcz prostacka, lecz zapewniam, że takowa nie jest. Alice oraz Lia, dwie bliźniaczki, nad którymi zawisło widmo pradawnego proroctwa, według którego obu siostrom przypadnie niezwykła rola w walce o dobro świata, tracą ojca. W kilkanaście dni po pogrzebie, Lia dowiaduje się o pewnej, tajemniczej książce, zawierającej słowa przepowiedni. Z początku nie traktuje ich poważnie, aż do czasu… Gdy jednak uświadamia sobie, że zaczęły wypełniać się wszystkie omeny w niej zawarte, dowiaduje się o fantastycznej, można by rzec, przeszłości swoich przodków. Dowiaduje się również, że proroctwo odnosi się stricte do niej oraz jej siostry bliźniaczki, Alice. Bez względu na łączące je kiedyś więzi, dziś muszą stanąć do wzajemnej walki o dobro świata, o to, aby ład i harmonia nie zostały zakłócone i niebezpieczna brama do rzeczywistego świata nie została otwarta. Alice i Lia zaczynają wyścig z czasem, nie mogąc zaufać sobie, wyruszają ku przeznaczeniu, chcąc wypełnić swoją rolę w przepowiedni. Czym im się to uda? Która z sióstr pełni rolę Bramy, a która ma zapobiec zbliżającemu się nieszczęściu? O tym, ode mnie nie usłyszycie. Zapraszam do lektury.

Głównymi zaletami "Proroctwa Sióstr” są wciągająca i niezwykle nowatorska fabuła oraz wartka akcja, zaskakująca zupełnie jak śnieg we wrześniu. Wszystko to zostało okryte obszernymi opisami, pozwalającymi uczynić myśl widzialną, co już samo w sobie, jest niezwykle ważne dla czytelnika. Poza tym, bezprecedensowo poprowadzona narracja nie pozwala zapomnieć o skomplikowanym świecie, w jakim przyszło żyć Amalii oraz Alice.
Następną zaletą jest prosty i zrozumiały język, jakim została napisana książka. Dzięki temu, po tytuł ten może sięgnąć młodzież oraz starsze pokolenie, które w "Proroctwie Sióstr” na pewno odnajdzie coś dla siebie. Styl i wyszukana fabuła, to to, co przede wszystkim zadziwia. Pozwolę sobie podziękować Michelle Zink, za to, iż mogłem doświadczyć tak dobrze spisanego XIX-wiecznego świata. Dodam jeszcze tylko, że podczas czytania całej książki dopatrzyłem się zaledwie jednego błędu drukarskiego.

Wadami powieści są natomiast, czasami zbyt długie i monotonne, refleksje bohaterki. Przysłaniają one jasność i przejrzystość dialogów, których jest jak na lekarstwo. Sprawia to, iż w pewnych momentach możemy poczuć się znużeni brakiem akcji. A to, że jej brakuje, nie odzwierciedla rzeczywistości. Wrażenie tej dziwnej pustki, jest zdumiewające, jednak z czego ono wynika? Nie potrafię odpowiedzieć. Suma summarum, są to wszystkie minusy, czy też wady, jakich się dopatrzyłem.

Czy polecił bym książkę? Oczywiście tak! Chcę powiedzieć, że książka nadaję się do przeczytania, a zawarty w niej dramat, trzymający w napięciu prawie do końca, powiązany z aspektami religijnymi, o których specjalnie wspominam dopiero teraz, porusza serce i duszę czytelnika. Wszystkich zainteresowanych, tym godnym uwagi i czasu tytułem, odsyłam do wydawnictwa TELBIT.

Zalety:
- Wciągająca i niezwykle nowatorska fabuła,
- Wartka akcja,
- Świetnie poprowadzona narracja,
- Prosty i zrozumiały język,
- Odpowiednia dla młodszych i starszych czytelników.

Wady:
- Zbyt długie i monotonne refleksje,
- Zbyta mała ilość dialogów.

Ocena: 0
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 28.10.2009r.

Zerowa 02 11 2009 (17:19:17)

Rzuca sie w oczy: a)poszatkowana kompozycja; b)"Jeżeli miałbym być szczery, to..." - a dlaczego miałbyś nie być? Czyli wcześniej wspomniane "wstawki". Czytając mam wrażenie, że pisało Ci się lekko, ale co jakiś czas przypominasz sobie o jakimś z góry narzuconym schemacie wypowiedzi i "dla zasady" starasz się do niego dostosować. Uwagi te nie zmienią jednak faktu, że zachęciłeś mnie do tej książki. Jeśli kiedykolwiek będę miała okazje po nią sięgnąć, na pewno to zrobię.

Dawied 01 11 2009 (22:25:03)

Zgodzę się z jazzem, że kompozycja troszkę leży. Po za tym zgrabnie napisana recenzja

jazzu 28 10 2009 (20:19:18)

Ogółem rzucił mi się w oczy podział recenzji jak na schemacie, w sensie nie wiem dlaczego napisałeś "Wstęp" itp. Jakoś mi się to nie podoba, myślę, że zalety mogłeś wpleść w rozwinięcie, a plusy i minusy zrobić od myślników. Widzę, że stosujesz swobodny język, z trochę psującymi tekst wstawkami jak "można by rzec", poza tym nie widzę błędów.