Ouran High School Host Club

Data Premiery: 4.4.2006r.
Gatunek: Anime, Komedia rom.
Czas: 25 min.
Reżyser: Takuya Igarashi
Obsada: Mamoru Miyano - Suou Tamaki
Maaya Sakamoto - Fujioka Haruhi
Massaya Matsuzake Ono - Ootori Kyoua
Yoshinori Fujita - Hitachiin Kaoru
Kenichi Suzumura - Hitachiin Hikaru
Daisuke Kirii - Morinozuka Takashi
Ayaka Saito - Haninozuka Mitsukun

Przez wiele lat napotykałam na swojej drodze wiele ciekawych i cieszących się uznaniem komediowych anime. Dlatego nie spodziewałam się, iż coś będzie potrafiło mnie jeszcze zaskoczyć. A jednak - stało się. Zachęcona wieloma pozytywnymi ocenami, pokusiłam się o obejrzenie "Ourana", który przebił wszystkie dotąd znane mi komedie i stał się zdecydowanym numerem jeden w tymże gatunku na mojej liście.

"Ouran High School Host Club" opowiada o elitarnej szkole dla bogaczy, w której niespodziewanie pojawia się niezwykle zdolna, acz uboga uczennica z "plebsu".
Całkowicie przypadkiem, owa bohaterka tłucze bardzo wartościową wazę, a ponieważ nie posiada tyle funduszy, aby za nią zapłacić, zostaje włączona do klubu, gdzie ma odpracować swój dług.

Już od pierwszego odcinka widz zostaje zapoznany z zarysem postaci głównych bohaterów. Klub Host’ów ma to do siebie, że każdy z członków charakteryzuje się cechami doskonale odpowiadającym klientkom.
Pierwszą postacią, której towarzyszymy od pierwszych sekund, jest Haruhi Fujioka. Muszę przyznać, że jest jedną z najlepszych bohaterek komediowych w przeciągu ostatnich lat. Niedbale ubrana, w okularach z grubą oprawą, z początku wzięta za chłopaka, zarówno jak przez członków klubu jak i innych uczniów szkoły. Nie przywiązuje specjalnej uwagi do wyglądu. Całkowicie nie pasuje do schematu tego Anime. Jest sarkastyczna, ironiczna, twardo stąpająca po ziemi, często wywołująca u Tamaki’ego stany depresyjne.
Królem i założycielem jest wspomniany powyżej Tamaki Sou, książę na białym koniu, który każdą z dziewczyn uważa za cud natury i traktuje je jak damy dworu. Jest mało spostrzegawczy, hałaśliwy, biorący wszystko na poważnie i lubiący wyolbrzymiać romantyczne gesty.
Drugie miejsce w hierarchii Host’ów, zajmuje Kyouya Ootori. Chłodny, poważny, opanowany, spokojny. Rzadko rozstaje się ze swoim notesem, do którego zbiera wszelkie użyteczne informacje.
Kolejną postacią jest Mitsukuni "Honey" Haninozuka. Pomimo swojego wyglądu i charakteru jest najstarszym członkiem klubu, a także mistrzem Japonii karate i judo. Jego głównym zajęciem jest oddawanie się swojej pasji, a mianowicie pałaszowaniu wszelkich słodkości. Słodka i urocza natura działa rozbrajająco na klientki, które uczyniły z niego maskotkę klubu.
Najlepszym przyjacielem i kuzynem Honey’a jest Takashi "Mori" Morinozuka. Tak jak on sam ma osiemnaście lat i jest mistrzem Japonii w kendo. Rzadko kiedy mamy okazję go posłuchać - swoje wypowiedzi, jak i ruchy oraz gesty ogranicza do minimum. Dołączył do klubu ze względu na Honey’a.
Ostatnimi postaciami, które mamy okazję poznać w pierwszym odcinku, są bliźniacy Hitachiin – Hikaru i Kaoru. Są nierozłączni, wiecznie prowokują i irytują innych członków klubu, a w szczególności Tamaki’ego. Rówieśnicy Haruhi, uczęszczający do tej samej klasy co ona. Ich głównym "atutem" wśród klientek jest odgrywanie scen, w których przedstawiają swą braterską miłość, podchodzącą pod seksualizm.

Przejdźmy do strony graficznej.
Jak każdy fan wie, bardzo popularną cechą wśród większości dziewczyn w anime są duże oczy. Tak też jest w przypadku głównej bohaterki. Jednak - jak sama autorka mangi, na której jest oparte to anime - chciała, aby Haruhi była z wyglądu słodka i niewinna, aż do bólu i sama nie miała na tyle sinej woli, aby jej wygląd zmienić. Mnie osobiście ten pomysł przypadł do gustu. Podejrzewam, że gdyby jej oczy były innej wielkości, bohaterka straciła by swój cały urok, a przynajmniej jego sporą część.
Reszta postaci jest bardzo dokładnie i dobrze zrobiona, choć czasami można mieć wrażenie, że kończyny są za długie.
Niektórych widzów, a w szczególności płeć męską, mogą irytować pastelowe barwy i nadmiar różu. Często pojawiają się wirujące w powietrzu płatki kwiatów, jak choćby wiśni i róż. Mimo że nie jestem fanką tak słodkich scenerii, muszę przyznać, że scenarzystom świetnie się to udało. Zauważyłam w tym lekką nutę sarkazmu. To wrażenie jeszcze bardziej pogłębiała muzyka, która jest naprawdę świetna.
We wszystkich utworach dominuje styl klasyczny, który idealnie wkomponowuje się w fabułę anime. Wyjątek stanowi opening "Sakura Kiss" śpiewany przez Kawabe Chieco, oraz dynamiczny ending "Shissou" wykonywany przez Last Alliance.
Utwory są wspaniale dopasowane do wybranych wydarzeń. Jak już wcześniej wspomniałam, niektóre podkreślają "dramatyzm" i dynamizm anime, jak choćby kawałek "The powerful Motor Rapsody for orchestra" bądź "Elegia for piano" które brzmią jak wyjęte z poważnej i ponurej Opery mydlanej.
Mamy oczywiście bardziej pozytywne, wolniejsze i przyjemne dla ucha. Muszę przyznać, że szczególną sympatią darzę utwór "Sakura Kiss piano", który sam w sobie jest piękny.
Hirano Yoshihisa odwaliła kawał dobrej roboty, za co jestem jej niezmiernie wdzięczna.

Jedyne czego żałuję po obejrzeniu tego anime. to zakończenie. Autorzy oddalili się od mangi i całkowicie zmienili charakter bohaterów, przez co wydawało mi się, że oglądam całkiem inną serię.

Podsumowując, "Ouran High School Host Club" jest wspaniałym anime o przepięknej i zabawnej fabule z barwnymi, ciekawymi postaciami, w którym każdy znajdzie coś dla siebie. Ta luźna, romantyczna komedia shoujo z nutką sarkazmu i przesycona humorem jest ucztą dla każdego wielbiciela tego gatunku i pozwala na przyjemne oderwanie się od popularnych schematów powtarzających się w wielu komediach.

Ocena
Postaci: 10/10
Fabuła: 9/10
Grafika: 8/10
Muzyka: 9/10

Zalety:
- Świetne postacie
- Dopasowana muzyka
- Oryginalna Fabuła

Wady:
- Pastelowe kolory

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 6    
Data dodania: 06.02.2010r.

Mała Wiedźma 12 02 2010 (21:28:08)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Wstęp dość ciekawy, gładko przeszłaś do rozwinięcia, jednocześnie wspominając dlaczego obejrzałaś to anime. W rozwinięciu jednak nie dałaś z siebie wszystkiego. Byłaś nieco chaotyczna (wspomniane przez poprzedników zdanie z muzyką), czasem mieszał Ci się szyk zdań, ale ogólnie było nieźle. "Hirano Yoshihisa odwaliła kawał dobrej roboty, za co jestem jej niezmiernie wdzięczna.", nieco zbyt subiektywne. Przynajmniej mnie się tak wydaje. Zakończenie - dość zgrabne, choć nie tak jak początek. Trochę niepotrzebne te oceny na końcu - fabuła i tak dalej. Ogólnie - nieźle.

Awangarda 07 02 2010 (12:48:39)

Dziękuję bardzo za wszystkie szczere i krytykujące komentarze. Na pewno popracuję nad wymienionymi błędami.

Kamil M. Jaszczak 07 02 2010 (10:52:24)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Mógłbym z pewnością powielić opinię kolegów i koleżanki, lecz myślę, że nie ma to najmniejszego sensu. Od siebie dodam tylko dwa drobiazgi: po pierwsze - nie wiem, czy w stosunku do anime lub innego serialu, odpowiednim określeniem pewnych jego cech jest grafika. Tutaj zdecydowanie w tego typu produkcjach postawiłbym na wzmiankę o rysowniku/rysownikach i stylu animacji. Moim zdaniem grafikę mogą posiadać, co najwyżej gry. Podsumowując: skłaniałbym się w stronę "Oprawy audiowizualnej". Po drugie: piszesz językiem młodzieżowym, dość lekkim i zrozumiałym, musisz jednak zwracać uwagę na szyk zdań. To co brzmi w wymowie ładnie, nie zawsze tak brzmi w piśmie. To chyba tyle, całość - choć chaotyczna - godna uwagi. Stawiam 4.

Dawied 07 02 2010 (01:24:10)

"Ocena Postaci: 10/10 Fabuła: 9/10 Grafika: 8/10 Muzyka: 9/10" Taki system sprawdza się w niejednym profesjonalnym czasopiśmie skupiającym się na recenzjach. Dla mnie jest ok. Fakt mnóstwo błędów kompozycyjnych( ułożenie tekstu, podział wniosków), interpunkcyjnych, język taki sobie, ale już samo takie merytoryczne podejście nie najgorzej. Popracuj, przeczytaj to co napisałaś na głos i zobacz co jest nie tak.

Astralka 07 02 2010 (01:18:23)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Muszę się zgodzić z Mr.Radkiem, w tekście występuje dużo błędów interpunkcyjnych. Jest również kilka zdań, jak to niefortunne "Hirano Yoshihisa odwaliła kawał dobrej roboty, za co jestem jej niezmiernie wdzięczna." Podoba mi za to Twój styl pisania. Momentami nad nim nie panujesz, nad swoim językiem, ale myślę, że wszystko jest do wyćwiczenia, że to kwestia wyrobienia się w pisaniu recenzji. Nie od razu Kraków zbudowano;) Cieszę się, że napisałaś recenzję czegoś innego, niebanalnego. Na wpmt jeszcze nikt takiej nie zamieścił, a przecież z pewnością wśród nastolatków w Polsce jest mnóstwo fanów anime. Zupełnie jakby seriali się nie recenzowało. Dobra, trochę odbiegłam od tematu głównego. Kontynuuję wypowiedź dotyczącą Twojego tekstu. Podoba mi się, że wymieniłaś głównych bohaterów wraz z krótkim opisem. Jedyne co, to lepiej byłoby, gdyby zajęli Ci oni mniej miejsca. Dopiero komentarz Mr.Radka uświadomił mi, że zdradzasz chyba zbyt dużo szczegółów. Ciekawiej jest, gdy możemy ich poznawać stopniowo, sami wyciągając wnioski i oceniając ich. Natomiast nie czepiałabym się w ogóle zdania "Przejdźmy do strony graficznej." Dobrze wprowadza w zagadnienie, które poruszasz. Czytałam dosyć dużo profesjonalnych recenzji i w wielu pojawił się podobny sposób przechodzenia z zagadnienia do zagadnienia. Odnoszę wrażenie, że zdanie "To wrażenie jeszcze bardziej pogłębiała muzyka, która jest naprawdę świetna." niedobrze prezentowałoby się w następnym akapicie, w końcu bezpośrednio odnosi się do tego, w którym jest, w jakiś sposób podsumowując go. Jednocześnie dzięki niemu uzyskałaś płynne przejście do Twojego zdania na temat muzyki. Myślę, że jeśli czyta się dokładnie, nie rozpraszając, nie powinno się zagubić tego wątku. Sztucznie zabrzmiał wyraz "Podsumowując" - na samym końcu, ale dalej samo podsumowanie, samo sedno wyszło Ci bardzo dobrze. Myślę, że jestem w stanie dać Ci 5, z minusem oczywiście.

mr.Radek 07 02 2010 (00:31:07)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Taka dość niedorobiona recenzja. Niby przedstawiasz wady i zalety serialu (l0l, chyba pierwsza recenzja serialu na tym portalu), jednak konstrukcja tekstu jest mocno nieprofesjonalna w niektórych momentach. Z tekstu ciężko mi stwierdzić, czy ową bohaterką, która stłukła wazon, jest Haruhi - we fragmencie, w którym nakreslasz fabułę nie podajesz wszak imienia owej pechowej dziewczyny z niższych sfer, z drugiej jednak strony o Haruhi mówisz tak mało, jakby oczywistym wydawało Ci się, że już o niej wspominałaś. Także tu sam nie wiem, kim ona w końcu jest... Również dziwne wydaje mi się opisywanie przez Ciebie poszczególnych postaci - według mnie zupełnie niepotrzebnie, może potencjalny widz sam chciałby je poznać? Tak niszczysz trochę przyjemność z tego płynącą tym, któzy zdecydują się ów serial oglądać. Tak dużo o nich mówisz, a tak mało wspominasz o klubie, w którym pracuje główna bohaterka, czy chociażby o tej jej szkole - najważniejsze rzeczy opisałaś więc zanadto powierzchownie i ogólnie. Konstrukcja tekstu też nie zawsze wypada fortunnie. Zdanie "To wrażenie jeszcze bardziej pogłębiała muzyka, która jest naprawdę świetna" mogłaś umieścić na początku następnego akapitu - zakańczanie tym zdaniem akapitu poprzedniego było marnym pomysłem, bo wybija czytelnika z rytmu tematycznego. Sam miałem potem przykre wrażenie, że o muzyce napisałaś tylko jedno zdanie, a dopiero potem zorientowałem się, że był przecież fragment ją opisujący, ale przez to nagłe wybicie (akapit kończy zdanie o muzyce, zupełnie oderwane od opisywania strony wizualnej ciągnącej się od początku owego akapitu). Nie podoba mi się również obecność zdań, że tak powiem, zapowiadających kolejny opisywany przez Ciebie element, zwłaszcza, jeśli jest on od fragmentu z owym opisem oddzielony; "Przejdźmy do strony graficznej" - o to właśnie mi chodzi. Tego typu sztucznych wprowadzeń było w tekście na szczęście niewiele, ale czyni to recenzję nieco sztywną, więc nie radzę w przyszłości tego używać. Nie zawsze też piszesz konkretnie, nie podajesz istotnych informacji, już chyba wspominałem o tym wyżej, ale tym razem chodzi mi raczej o techniczną stronę serialu - "Hirano Yoshihisa odwaliła kawał dobrej roboty, za co jestem jej niezmiernie wdzięczna" - no dobra, ale kim ona jest? Gdyby to nazwisko nie padło we fragmencie dotyczącycm oprawy muzycznej, w życiu bym się nie domyślił, jaki wkład miała w tworzenie anime, i tak jednak nie jestem tego pewien do końca, co ona właściwie zrobiła. No i ocena za poszczególne elementy na samym końcu mi się nie podoba - jeśli czytelnik po Twojej recenzji nie wyrobi sobie pewnej opinii czy też nie podasz własnej zbyt szczegółowo, takie coś i tak nie pomoże. Psuje w dodatku kompozycję profesjonalnej recenzji, bo ta skala jest mocno subiektywna i mało praktyczna, natomiast nawet z subiektywnych opisów recenzji można się wiele dowiedzieć o serialu, zaś z tych ocen - niekoniecznie, bo są bardzo ogólne. Ech, przeciętnie wyszło, przeciętnie, i spooro błędów się wkradło, zwłaszcza interpunkcyjnych. Trójczyna.