Dziecię Boże

Autor książki: Cormac McCarthy
Rodzaj: kryminał, sensacja, horror, thriller
Język: polski
Stron: 224
Wydawca: Wydawnictwo Litearckie

Swoją przygodę z McCathym zacząłem od "Drogi". Książka ta postawiła bardzo wysoko poprzeczkę i wątpię, czy w najbliższym czasie przeczytam lepszą od niej. "Dziecię Boże" również prezentuje wysoki poziom, ale jednak czegoś mu brakuje. Jest to powieść o człowieku, który w swoim życiu stoczył się całkowicie na dno. Żyje w podziemnych jaskiniach, gdzie przetrzymuje swoje ofiary, dopuszczając się na nich okropnych czynów. Odrzucony przez społeczeństwo odnajduje w sobie bestię i całkowicie przekracza znane nam granice moralności. Ta przerażająca powieść nie jest właściwie o Lesterze Balladzie, a o nas. Bowiem Lester to Dziecię Boże, stworzone, możnaby rzec, "na wzór i podobieństwo twoje". A przecież ludzie są jednacy, odkąd Pan Bóg stworzył pierwszego.

Lester to bez wątpienia zły człowiek, który robił rzeczy gorsze od zabijania. Jednak mimo tego potrafimy mu współczuć. To bestia i jednocześnie mężczyzna, który zagubił się w świecie i całkowicie zboczył z dobrej drogi. Oczywiście w żaden sposób nie można usprawiedliwić okrutnych czynów, lecz jest to jeden z czarnych charakterów, do którego nie czujemy nienawiści. Psychopaci występują w wielu książkach i w większości są to postaci, których w żaden sposób nie da się polubić. Z Ballardem sprawa wygląda inaczej. U McCarthyego możemy zauważyć, że nie pisze dużo o przeszłości swoich bohaterów. Nie powiadamia w żadnym fragmencie tekstu, co doprowadziło go do takiego stanu. Wydaje mi się, że tylko raz wspomniał o jakimś incydencie z dzieciństwa Lestera i o jego ojcu. Poza tym – nic. Autor skupia się na teraźniejszości bohatera. Nie tworzy obszernych portretów psychologicznych postaci. Czytelnik poznaje Ballarda po jego czynach. Myślę też, że właśnie Lester sprawia, że książka ta to powieść z dreszczykiem. Przeraża nas to, do czego jest zdolny człowiek. Bo powiedzmy sobie szczerze - można mówić o Ballardzie, że jest bestią, mordercą, psychopatą, nekrofilem, ale to przecież nadal człowiek.

McCarthy opisuje jego życie w piękny sposób. Styl zwala z nóg. Krótkie, dokładne, a zarazem oszczędne zdania pozwalają czytelnikowi jeszcze lepiej zagłębić się w świat Lestera. Bardzo podoba mi się również wprowadzanie dialogów. Nie są one napisane od myślników. Są jakby wrzucone w tekst, w wir wydarzeń. Nie są szczegółowe i długie, ale krótkie, treściwe i takie naturalne. Można by powiedzieć, że przez te wszystkie wymienione cechy książkę czyta się bardzo szybko. Jednak wydaje mi się, że lepiej raczyć się nią powoli, ze zrozumieniem, czasami zatrzymać się w pewnych momentach, coś przemyśleć. Bo bez wątpienia to powieść zmuszająca do refleksji i zadania sobie kilku ważnych pytań.

Poza tym najnowsza książka McCarthyego jest przesiąknięta pesymizmem. Nie ma tu żadnej dobrej postaci, żadnego wydarzenia, które mogłoby wnieść choć trochę optymizmu. Podobnie jak w "Drodze" – czujemy, że wszystko zmierza w złym kierunku, że nie ma nawet promyka nadziej. Powieść ukazuje, że "w ludzkie zwierze obwody normalności wbudowano bardzo niedbale". "Dziecię Boże" to naprawdę świetna książka. Polecam.

Ocena: 9/10

Zalety:
- przeraża
- piękny styl
- krótkie, dokładne a zarazem oszczędne zdania
- wprowadzanie dialogów
- ważne przesłanie

Wady:
- brak

Ocena: 3
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 07.02.2010r.

Odd 07 02 2010 (19:23:26)

Dzięki. Z rad na pewno skorzystam. Podoba mi się to, że z taką szybkością odpisujecie. Recenzja owej książki napisana została przeze mnie dość dawno. Mam jedną, że tak powiem świeżą reckę i zapewne wkrótce Wam ją prześle. A to, że przesłałem Wam starą wynika z tego , że ostatnio nie mam kiedy pisać. Pozdrawiam P.S. Owszem, na krytykę jestem bardzo odporny:)

Kamil M. Jaszczak 07 02 2010 (15:50:54)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Więc tak: ogólnie rzecz biorąc, jest zdecydowanie lepiej, aczkolwiek nadal widać, że zaczynasz i niezmiernie cieszy mnie to, że nie zraża Cię krytyka, tylko napawa chęcią do działania i poprawy. I jeśli mam pomóc Ci w sposób najlepszy z możliwych to proponuję, abyś zaczął pisać recenzję od schematu. Ułóż sobie plan działania, według tych punktów: Wstęp, Fabuła, Zalety, Wady, Podsumowanie. Jest to pięć przystanków, które po odpowiednim rozwinięciu pozwolą Ci stworzyć ciekawą, płynną recenzję. Wracając jednak do tego, co nam przedstawiłeś. Zbytnio rozprawiasz się nad fabułą, nad przybliżeniem nam szczegółów, których, o dziwo, nam nie potrzeba. Chcemy abyś tylko pokrótce przedstawił fabułę... a raczej jej początek. Bo to, co będzie dalej, każdy może sobie doczytać. W recenzji masz skupić się przede wszystkim na ukazywaniu zalet i wad. Na to możesz przeznaczyć nawet pięćdziesiąt stron, tutaj masz pokazać nam dlaczego warto, bądź nie, sięgnąć po dany tytuł. W tej recenzji po raz kolejny pokazujesz, że ważniejsza jest dla Ciebie historia, a podczas czytania nie zwracasz uwagi na to, co cię zadowala, co cię smuci, co rozprasza, a co ciekawi. O tym przede wszystkim chcemy czytać, a tego tutaj brakuje. Co do błędów jest ich trochę, ale wypisał je mr.Radek, dlatego, przeczytaj z uwagą jego opinię, bo będzie ci naprawdę pomocna. Więcej w sumie uwag nie mam, choć tak jak wspomniałem poświęcaj mniej uwagi na opis, a więcej na zalety i wady. Potem w podsumowaniu ładnie obejmij najważniejsze elementy, jeśli trzeba powtórz je i poleć lub nie tytuł. Dobrze jest, ale to jeszcze nie to. 3

mr.Radek 07 02 2010 (14:46:40)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Bardzo dużo miejsca poświęcasz opisowi postaci głównego bohatera, jego charakteru, osobowości i czynów - nie lepiej, żeby p.t. czytelnik sam się o nim tego wszystkiego dowiedział? Według mnie wystarczyłoby delikatne zarysowanie fabuły i postaci Lestera, tu natomiast rozpisujesz się o nim i rozpisujesz. Przydałoby się za to więcej własnej opinii i ogólniejszego opisu książki, które to znajdują się dopiero w ostatnim akapicie. Tekst jest też mocno niespójny merytorycznie i mało konretny; " Dziecię Boże również prezentuje wysoki poziom, ale jednak czegoś mu brakuje" - szkoda, że to jedyna krytyczna uwaga, bo potem o wadach książki nic nie mówisz, nie rozwijasz i nie opisujesz swojego wrażenia niedosytu, jakbyś zapomniał, że cokolwiek miałeś książce do zarzucenia. Tak swoją drogą, to zdanie powinno znaleźć się raczej pod koniec recencji, a nie w jej wstępie, to taka drobna uwaga - na przyszłość umieszczaj opinie w dalszych partiach tekstu. Dużo jest błędów - głównie interpunkcyjnych, zaraz je poprawię, ale uważaj na przecinki w przyszłości, bo widać, że sobie je mocno olewasz. Dobrze, że ratuje Cię chociaż przedostatni akapit - trochu jednak o książce napisałeś jako takiej, więc chociaż szczątkowe informacje się tu znalazły, które w recenzji są niezbędne. No ale ogólnie wyszło mocno przeciętnie - nie najgorszej, ale i nie najlepiej. Myślę, że trójkę postawię. Ale taką dość słabą.