Czary Marigold/Czarodziejski świat Marigold

Autor książki: Lucy Maud Montgomery
Rodzaj: obyczajowa młodzieżowa
Język: angielski
Stron: 285
Wydawca: różne wydawnictwa

Rodzina Lesley'ów uważana była za jedną z najlepszych rodzin w Anglii. Urodzić się Lesleyem znaczyło tyle, co mieć w żyłach błękitną krew. Niestety w rodzinie tej brakowało dzieci. Najmłodsi jej członkowie mieli po 30 lat. Nic więc dziwnego, że narodziny małej dziewczynki w Świerkowej Kępie poruszyło wszystkich.

Lorraine wdowa po Leanderze urodziła córkę. Zgodnie ze starym zwyczajem rodzinnym dziecko zostanie nazwane tylko, gdy wszyscy członkowie klanu wyrażą swoje zdanie na ten temat. Lorraine smutno przysłuchiwała się rodzinnym kłótniom. Wiedziała, że chce nazwać córeczkę Marigold, ale nie ośmieliła się tego powiedzieć. Po długiej kłótni rodzina nie dochodzi do porozumienia.Wszyscy oburzeni opuszczają Świerkową Kępę. Większość członków klanu zaczyna obrażać się na swoich krewnych zupełnie bez powodu. Wyglądało na to, że dziewczynka nigdy nie otrzyma imienia.

Po kilku tygodniach dziecko zaczęło poważnie chorować. Posłano po doktora Moorhouse'a, który stwierdził, że maleństwo wyzdrowieje za dwa - trzy dni. Niestety dziecko nie wyzdrowiało. Doktor przychodził dwa razy dziennie. Jednak z dnia na dzień stan małej się pogarszał. Dziecko szybko traciło na wadze i wkrótce została z niego tylko skóra i kości. Każdy proponował inne lekarstwo, ale nikt nie obrażał się, gdy go nie stosowano. Sprawa była poważna. Ciocia Marcia stwierdziła, że słyszała w nocy wycie psa. Oznaczało to, że ktoś z jej rodziny umrze. Natomiast ciocia Flora znalazła na obrusie zagniecenie w kształcie rombu, co oznaczało to samo.

Doktor Moorhouse wezwał doktora Stackleya, który choć ewolucjonista miał opinię dobrego pediatry. Mimo, iż zmieniono sposób leczenia stan dziewczynki nie poprawił się. Wujek Klondike przywiózł z Charlottetown specjalistę, który stwierdził, iż jego poprzednicy zrobili wszystko, co w ludzkiej mocy. Cioteczny dziadek Walter, który od trzydziestu lat nie był w kościele złożył Bogu przyrzeczenie, że jeśli dziecko przeżyje powróci tam.

Wreszcie rodzina stwierdziła, że dziecko nie przeżyje. Jednak Stara Babcia stwierdziła, że jest jeszcze jeden lekarz mieszkający w okolicy, który nie badał dziecka. To doktor Richards - doktor-kobieta znienawidzona przez rodzinę ze względu na płeć. Wujek Klondike poszedł po lekarkę. Gdy ją zobaczył prawie zapomniał, po co przybył. Doktor Richards przyszła. Kilka dni później dziecko było zdrowe jak ryba. Lesleyowie stwierdzili, że czas nadać jej imię, gdyż prawie umarła bezimienna. Małą nazwano Marigold na cześć lekarki, która ją uratowała. Kilka tygodni później odbył się ślub doktor Richards i wujka Klona.

W następnym rozdziale Marigold ma już 6 lat. Zaczyna poznawać świat. Twierdzi, iż życie jest ''intelesiujące''. W dniu śmierci swojej prababci wysłuchuję jej opowieści.

Dziewczynka razem ze swoją wymyśloną przyjaciółką Syllvią przeżywa wiele przygód.

Pewnego dnia do Marigold przychodzi dziewczynka podająca się za księżniczkę. Rozkapryszony gość zjada ciasto w domu Marigold. Księżniczka ściana również warkocze Marigold.

Innym razem do Świerkowej Kępy przyjeżdża kuzynka Gweenie. Gweenie jest w wieku Marigold i zachowuje się jak prawdziwa dama. Jednak, gdy dziewczynki zostają same w domu Gweenie mimo ostrzeżeń babci wkłada głowę między pręty starej furtki. Okazuje się, że dziewczynka chciała tylko pokazać, że jest równie grzeczna jak Marigold. Dziewczynki miło spędzają trzy tygodnie.

Później zaczynają się wyjazdy. Marigold jest co chwilę zapraszana do kogoś z rodziny. Wszędzie poznaje nowych przyjaciół.

Nie będę opisywać wszystkiego. Dodam tylko tyle, że książka kończy się, gdy Marigold ma 12 lat.

Moim zdaniem jest to jedna z najlepszych książek autorki. Ci co pokochali rudowłosą Anię Shirley, pokochają również Marigold. Książka przeznaczona jest głównie dla czytelników w wieku 10-15 lat, jednak polecam ją wszystkim.

Zalety:
- ciekawie opisane

Wady:
- naiwność głównej bohaterki

Ocena: 3
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 30.06.2010r.

jazzu 30 06 2010 (12:29:32)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Kurczę za bardzo wdałaś się w streszczenie książki, pomimo tego, że nakreśliłaś sytuację głównej bohaterki, to zaczęłaś brnąć w tym dalej, a można było to skrócić i dać miejsca dla oceny poszczególnych części książki fabuła, styl, język, błędy, dostępność. Tutaj niestety tego nie ma, jest to bardziej streszczenie, niż recenzje. Liczne błędy ortograficzne i stylistyczne oraz interpunkcyjne. Cóż nie wiem zbytnio, czy zaakceptować, ale niech będzie.